mormongandhi
1 Nephi 15-17: hij voert de rechtvaardigen weg naar kostelijke landen
Hoofdstuk 4: 1 Nephi 15-17
.
.
...
zij zullen tot de kennis van hun Verlosser komen en tot de kenmerkende punten van zijn leer
Nog maar nauwelijks bekomen van zijn visioen over de vernietiging van de Nephieten, wend Nephi zich tot zijn broers en wil weten wat de oorzaak is van hun onenigheid. Er was verwarring over de betekenis van de natuurlijke takken van de olijfboom en ook over de niet-Joden. Nephi legt uit:
.
Welnu, wat onze vader bedoelt met het enten van de natuurlijke takken door middel van de volheid van de andere volken is, dat in de laatste dagen, wanneer ons nageslacht in ongeloof zal zijn verkommerd, ja, vele jaren lang, en vele geslachten nadat de Messias in het lichaam aan de mensenkinderen zal zijn geopenbaard, dat dan de volheid van het evangelie van de Messias tot de andere volken zal komen, en van de andere volken tot het overblijfsel van ons nageslacht ó
en te dien dage zal het overblijfsel van ons nageslacht weten dat het van het huis IsraÎls is en dat het het verbondsvolk des Heren is; en dan zullen zij weten en tot de kennis van hun voorvaderen komen, en ook tot de kennis van het evangelie van hun Verlosser, dat door Hem aan hun vaderen werd bediend; aldus zullen zij tot de kennis van hun Verlosser komen en tot de kenmerkende punten van zijn leer, zodat zij zullen weten hoe zij tot Hem kunnen komen en worden gered. (1 Nephi 15:13-14)
.
Het is cruciaal voor het verloop van de geschiedenis in de laatste dagen dat evangeliebeginselen (ofwel vredesbeginselen), tot het Huis van Israel (ofwel de wereld) worden hersteld. Het Huis van Israel moet tot de kennis van haar voorvaderen komen en wat hun lot was als volk: dat Christus hen na zijn opstanding kwam onderrichten over geweldloosheid en liefde, en dat zij als volk afdwaalden hetgeen uiteindelijk tot hun ondergang leidde. Om ons eenzelfde lot te besparen, bereidde de Heiland ons een weg in deze laatste dagen waardoor we behouden kunnen worden.
.
Wat betekent de roede van ijzer die onze vader heeft gezien, die naar de boom voerde? En ik zeide tot hen dat die het woord Gods was; en wie ook naar het woord Gods luisterden en zich eraan vasthielden, zouden nimmer verloren gaan; evenmin konden de verzoekingen en brandende pijlen van de tegenstander hen overweldigen en verblinden om hen weg te voeren naar de ondergang (1 Nephi 15:21-24).
.
Nephi legt de droom van Lehi aan zijn broers uit, maar onderstreept in zijn uitleg ook de manier waarop God een weg bereidt voor degenen die zijn woord aannemen. Vader Lehi vond een voorwerp van zuiver koper (van hetzelfde materiaal als de profetische geschriften die Nephi van Laban had bemachtigd); in de bal bevonden zich twee naalden (de Bijbel en het Boek van Mormon?); en de ene wees de richting aan die zij in de wildernis moesten gaan.
.
En het geschiedde, toen mijn vader de volgende ochtend opstond en zich naar de deur van de tent begaf, dat hij tot zijn grote verbazing een ronde bal van vernuftige makelij op de grond zag liggen; en hij was van zuiver koper. En in de bal bevonden zich twee naalden; en de ene wees de richting aan die wij in de wildernis moesten gaan (1 Nephi 16:10).
..
.
de eerste contouren van mormoonse bevrijdingstheologie: opvoedkunde voor machthebbers
In deze hoofdstukken dienen de eerste contouren van mormoonse bevrijdingstheologie zich aan. Nephi, die zich toelegde op de koperen platen – de geschiedenis van zijn voorvaderen en van hun ontsnapping uit de greep van Farao in Egypte – maakt als hij zijn broers onderwijst dikwijls toespelingen op de wijze waarop God zijn verbondsvolk bevrijdde uit slavernij en gevangenschap. Nephi moet zijn broers er keer op keer aan herinneren dat ook zij, als familie, uit Jeruzalem weg werden geleid d.m.v. goddelijke interventie voordat de stad zou worden verwoest en voordat haar inwoners in gevangenschap zouden worden weggeleid.
.
En het geschiedde dat ik, Nephi, tot hen sprak, zeggende: Gelooft gij dat onze vaderen, die de kinderen IsraÎls waren, uit de handen der Egyptenaren zouden zijn weggeleid indien zij niet naar de woorden des Heren hadden geluisterd? Ja, denkt gij dat zij uit de slavernij zouden zijn geleid indien de Heer Mozes niet had geboden hen uit de slavernij te leiden?
Welnu, gij weet dat de kinderen IsraÎls in slavernij waren, en gij weet dat zij gebukt gingen onder taken die zwaar te dragen waren; daarom weet gij dat het wel iets goeds voor hen moest zijn dat zij uit de slavernij zouden worden geleid. Welnu, gij weet dat Mozes door de Heer werd geboden dat grote werk te volbrengen; en gij weet dat naar zijn woord de wateren der Rode Zee her- en derwaarts werden gescheiden en dat zij er op droge grond doorheen trokken.
En hoewel zij werden geleid, waarbij de Heer, hun God, hun Verlosser, voor hen uit ging, hen overdag leidde en hun ës nachts licht gaf en alles voor hen deed wat voor de mens nuttig was om te ontvangen, verstokten zij hun hart en verblindden zij hun verstand en beschimpten zij Mozes en de ware en levende God. (1 Nephi 17:23-30)
.
Wanneer we het over Bevrijdingstheologie hebben, willen we duidelijk maken dat door de gehele heilige schrift God het altijd opneemt voor de armen en verdrukten in hun strijd voor waardigheid, vrijheid en economische rechtvaardigheid. Als de kinderen Israels in nood zijn en gebukt gaan onder Farao’s juk, dan hoort God hun hulpgeroep en schaart hij zich aan hun zijde in hun vrijheidsstrijd. God kiest de kant van de Israelieten in hun vrijheidstreven van Egyptische overheersing.
Mozes wordt gezien als de leider van de Bevrijdingsbeweging. Hij groeide op aan het hof van Farao maar kiest de zijde van de arme slaven i.p.v. Koning Farao. Dat is een van de voornaamste kenmerken van Bevrijdingstheologie: het voor de armen kiezen. De Latijns-Amerikaanse Kerk deed dat ook, net zoals Mozes dat deed; van de kant van status quo en machthebbers, naar de kant van armen en gemarginaliseerden in de samenleving.
..
….
met kleine middelen kan de Heer grote dingen teweeg brengen
Lehi en zijn familie reizen door het vruchtbaarste gedeelte van de wildernis, dankzij de aanwijzingen van de Liahona en dankzij hun vertrouwen in de Heer en in zijn macht om hen van hun lijden te verlossen. Toch is de les die we leren van de Israelieten in de woestijn en het volk van Lehi in de wildernis, dat zodra er moeilijkheden aan den einder verschijnen, God’s kinderen hun geloof in God laten voor wat het is en beginnen te klagen. Waarom zouden we geweldloos en goedaardig zijn? Kunnen we maar niet beter gewoon als andere mensen doen? Die andere mensen lijken ons veel gelukkiger!
.
Nephi brak zijn boog, met als resultaat dat zijn broers en hun gezinnen over hem en Lehi klaagden, hun leiderschap betwistten, en de inspiratie betwijfelden die hij van de Heer had ontvangen om Jeruzalem te verlaten. De Israelieten deden hetzelfde met Mozes in de woestijn. Zoals de meeste mensen die tegenspoed ondervinden, geven zij de Heer de schuld en verlangen zij terug naar de vleespotten van een gewelddadige wereld. Als ze er waren gebleven, zouden ze dan niet gelukkiger zijn geweest?
Maar Nephi ziet het anders.
.
.
Hij heeft het over de liefde van God voor zijn kinderen – in het bijzonder die hem als hun God wensen. En we zien dat God de verbonden indachtig is die hij met de vaderen sloot, en dat net als bij het enten van de takken van de olijfboom, God een rechtvaardig volk kan voortbrengen als hij dat wil.
.
.
democratie geen garantie voor vrede
.
Ouderling Dallin H. Oaks zei eens in een conferentietoespraak dat “democratie geen vrede garandeert. Wanneer een land wordt bestuurd door de wil van het volk, zal dat een weerspiegeling zijn van de mate van rechtvaardigheid dan wel onrechtvaardigheid van dat volk. Vrede onder volkeren is niet mogelijk zonder overwegende rechtvaardigheid onder het volk zelf. Ouderling John A. Widtsoe zei:
.
“De enige manier om aan een vreedzame samenleving te werken, is om aan mannen en vrouwen te werken die vrede liefhebben en nastreven. Ieder mens, volgens de leerstelling van Christus en Zijn Kerk, heeft vrede in eigen handen. Die verantwoordelijkheid kan niet aan anderen worden overgedragen; niet op de schouders gelegd worden van een congres of volksvertegenwoordiging of welke wetgevende organisatie dan ook.” (In Conference Report, Oct.1943,p.113.)
.
Als burgers in hun onderlinge verhoudingen niet worden gemotiveerd door wezenlijke goedheid, dan kunnen we nimmer vrede in de wereld bereiken. Als de ene natie de andere natie overschaduwt met hebzucht, haat en machtswellust, is dat eenvoudigweg een weerspiegeling van haar eigen interne hebzucht, haat en machtswellust.
.
Simon Pahle legt uit dat “[de grootste] obstakels voor armoedebestrijding, voor veiligheid en waardigheid voor armen en verdrukten zich in de Noordelijke Landen bevinden: in de wijze waarop regeringen en bedrijven – en uiteindelijk bevolkingen – ongelijke welvaart en macht over hun grenzen exporteren en handhaven. Algemene erkenning van dergelijke structurele obstakels t.o.v. ontwikkeling (en vrede) werd o.a. beinvloed door de opkomst van “een pedagogie – opvoedkunde – onder de machthebbers”, een groeiend besef en toenemend grensoverschrijdend pleidooi om ontwikkeling te bevorderen d.m.v. het bekritiseren van besluitvorming in het Noorden. En net als Mozes destijds zijn er hedentendage prinsen en prinsessen in Egypte die tot de Farao zeggen: Laat mijn volk gaan!
.
Nephi legt uit dat God “hen liefheeft die Hem als hun God wensen”. ( .. en gezegend zijn alle vredestichters, want zij zullen de kinderen van God worden genoemd, zie 3 Nephi 12:9) Maar God kastijdt zijn kinderen ook en herinnert ze eraan dat ze van Hem en van elkaar afhankelijk zijn voor hun zaligheid – en legt daarbij uit dat die onderlinge afhankelijkheid van mensen die dezelfde planeet bewonen er de oorzaak van is dat we allemaal met de gevolgen van onrechtvaardigheid in de wereld moeten leven.
.
“En Hij tuchtigde hen in de wildernis met zijn roede, want zij verstokten hun hart, evenals gij; en de Heer tuchtigde hen wegens hun ongerechtigheid. Hij zond vurige vliegende slangen onder hen; en toen zij waren gebeten, bereidde Hij een middel, zodat zij konden worden genezen; en de moeite die zij moesten nemen, was om te kijken; en wegens de eenvoud van het middel, ofwel de gemakkelijkheid ervan, waren er velen die omkwamen. En van tijd tot tijd verstokten zij hun hart en beschimpten zij Mozes, en ook God; niettemin weet gij dat zij door zijn weergaloze macht in het land van belofte werden geleid”.(1 Nephi 17:40-42)
..
.
en wegens de de eenvoud van het middel, ofwel de gemakkelijkheid ervan, waren er velen die omkwamen
Merk op dat Nephi zegt dat de Heer hen in de wildernis leidde met een roede. Voor sommigen lijkt het dat de Heer een roede gebruikt om zijn kinderen daarmee te slaan – alsof God een gemene schoolmeester zou zijn. “En uit zijn mond komt een scherp zwaard, om daarmede de heidenen te slaan. En Hijzelf zal hen hoeden met een ijzeren staf en Hijzelf treedt de persbak van de wijn der gramschap van de toorn Gods, des Almachtigen. En Hij heeft op zijn kleed en op zijn dij geschreven de naam: Koning der koningen en Here der heren.” (Openbaring 19:15).
Ik geloof dat het Boek van Mormon aan de IJzeren Roede een aanvullende (geweldloze) betekenis geeft die niet in de Bijbel kan worden gevonden. Als Heiligen der Laatste Dagen zien we de ijzeren roede als een reling om ons aan vast te houden in de duisternis, en is zowel een maatstaf (de standaardwerken) als leuning, omdat ze het woord van God voorstelt, verwoord door de schriften en de profeten. En dat zou ook gezegd kunnen worden over het zwaard, als zijnde het woord van God.
.
.
.
M.b.t. de vurige slangen: ook daar leent Nephi’s visioen en uitleg van Lehi’s droom zich voor een beter begrip van het symbolisme in het verhaal van Exodus. Wapens worden als beeldspraak gebruikt – vurige pijlen – waarschijnlijk om de lezer te herinneren aan het voortgaande conflict tussen de kinderen van God (de vredestichters) en de kinderen van de duivel (de oorlogszuchtigen).
.
Het voorsterfelijk conflict gaat volgens Heiligen der Laatste Dagen over de methode waardoor voor iedereen zaligheid verkregen kan worden. Jezus geloofde in onze onderlinge afhankelijkheid als God’s kinderen en ontwierp daarom – middels zijn voorbeeldig leven op aarde – een geweldloze maatstaf waarmee we gemeten en verzoend zouden worden. Satan echter, op macht belust en er op uit God’s eeuwige autoriteit te ondergraven, wilde ons allemaal dwingen om God’s geboden te onderhouden. Een geweldloze en liefdevolle methode in tegenstelling met een gewelddadige en dwangmatige methode. (zie ook: de oorlog in de hemel – mormoonse conflictbeheersing).
.
