mormongandhi
1 Nephi 18-22: zelfs de God Israëls betreden de mensen onder de voeten
.
Hoofdstuk 5: 1 Nephi 18-22
.
.
.
En ik las hun vele dingen voor die in de boeken van Mozes waren geschreven; maar opdat ik hen er meer terdege toe mocht bewegen te geloven in de Heer hun Verlosser, las ik hun voor wat door de profeet Jesaja was geschreven; want ik paste alle Schriften op onszelf toe, opdat zij ons tot nut en lering zouden strekken. (1 Nephi 19:23)
Het Boek van Mormon citeert veelvuldig uit de Bijbel, in het bijzonder uit Jesaja.Wanneer Nephi de woorden van Jesaja leest, herkent hij de profetieen aangaande de Here Jezus Christus en zijn zending onder de Joden in Palestina. Alhoewel Nephi waarde hecht aan de Boeken van Mozes, haalt hij vooral Jesaja aan in zijn relaas waarin hij zijn familie wil overhalen in Christus te geloven als Heer en Verlosser. Wat is zo bijzonder aan de woorden van Jesaja?
Een kennis van me las op deze site een paar artikelen en merkte op dat recentelijke hoofdstukken mooie denkbeelden opleverden maar dat e.e.a. nauwelijks relevant is aan de huidige wereld om ons heen. Ik moet dus specifieker, concreter worden als ik mensen in de huidige wereld over wil halen te gaan leven volgens de principes van vrede en geweldloosheid.
Een recentelijke boekbespreking van een biografie de werd gepubliceerd over het leven van Gandhi (“Mahatma: ofwel de kunst om om de wereld ondersteboven te keren”) merkt op dat Gandhi voor onze tijd nogal irrelevant is geworden. V.S. Naipau, een Indiaase Nobelprijswinnaar (2001) zei dat “de boodschap van Gandhi in onze huidige wereld geen enkele relevantie meer heeft. Ik ken in India niemand die de werken van Gandhi nog leest”.
Salman Rushdie zei dat het “de harde waarheid is dat Gandhi steeds minder relevant is voor de natie wiens vader hij is”. Niet-materialistisch zijn, beschouwend zijn – eerst het Koninkrijk Gods en zijn gerechtigheid zoeken – zijn niet bepaald de voornaamste waarden die in de huidige Indiase samenleving worden gecultiveerd. Men richt zich op de glitter van Hollywood, winkelcentra, dure auto’s, computertechnologie, McDonalds, enz. De middenklasse is flink gegroeid maar de meeste armen zijn er op achteruit gegaan.
Want de dingen die sommigen van grote waarde achten, voor zowel het lichaam als de ziel, achten anderen als niets en treden die onder de voeten. Ja, zelfs de God Israëls btreden de mensen onder de voeten; ik zeg: treden zij onder de voeten, maar ik zal andere woorden gebruiken: zij achten Hem als niets en luisteren niet naar de stem van zijn raadgevingen. En zie, Hij komt, volgens de woorden van de engel, zeshonderd jaar na het vertrek van mijn vader uit Jeruzalem.
En de wereld zal Hem, wegens haar ongerechtigheid, als niets achten; daarom geselen zij Hem, en Hij verdraagt het; en zij slaan Hem, en Hij verdraagt het. Ja, zij bespuwen Hem, en Hij verdraagt het wegens zijn goedertierenheid en zijn lankmoedigheid jegens de mensenkinderen. (1 Nephi 19:7-9)
Door opmerkingen n.a.v. het artikel “Zion kan niet worden gevestigd” dat ik schreef, voelde ik me gefrustreeerd door een bewering van iemand die zei dat Jezus ‘de soldaat van God’ zou zijn. Alhoewel misschien in geestelijke zin bedoeld als een Jezus die strijdt voor God, maakt een dergelijke gedachte me misselijk. Ik zie het als volgt: er is in de schriften geen enkel bewijs dat Jezus zichzelf als militant ziet of zijn discipelen leert als soldaten in een oorlog te vechten. Het enige verband dat er tussen Jezus en soldaten bestaat is eerlijk gezegd van wel heel grimmige aard: Jezus werd door soldaten gemarteld.
De soldaten kleden hem naakt uit, deden een purperen mantel om hem heen, drukten een doornenkroon op zijn hoofd, gingen op hun knieen en bespotten hem: Ere de koning der Joden! Ze spuugden en sloegen hem in het gelaat en na die vernedering werd hij afgevoerd om gekruisigd te worden. Men verdeelde zijn kleding en keek toe hoe hij stierf aan het kruis, met boven zijn hoofd waarvan hij werd beschuldigd: “Dit is Jezus, de Koning der Joden”.
.
Vader, vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen …
Waarom zou Jezus zijn zonen en dochteren in de laatste dagen leren dat zij als soldaten zouden moeten zijn die hem beroepshalve bespotten, martelden, en kruisigden? Wel pleitte hij voor hen tot de Vader: “vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen”. Mijn conclusie ligt dus voor de hand: Jezus was geen soldaat. In tegendeel, ik ben van mening dat ‘n ieder die het uniform van een soldaat draagt en beweert Jezus als voorbeeld te hebben, de Vredesprins bespot.
Tot Christus komen wil zeggen hem in Gethsemane aan het werk te zien, waar hij het oor van een van zijn belagers genas, met hem het kruis op te nemen, hem te volgen op de weg naar zaligheid waar we elkanders lasten dragen. We kunnen niet aan de kant blijven staan en zwijgend en werkeloos toezien hoe de Vredesprins wordt bespot. Dat vereist van ons dat we vergeving en genegenheid schenken waar anderen dat als zwakheid zullen beschouwen.
De wereld komt vaak niet verder dan Gods boodschap als een mysterie af te doen, maar de Heer spreekt in duidelijkheid en waarachtigheid: “Maar zie, ik ga verder met mijn eigen profetie, volgens mijn duidelijkheid; en daarin, weet ik, kan niemand zich vergissen; niettemin, in de dagen dat de profetieën van Jesaja worden vervuld, in de tijd dat ze geschieden, zullen de mensen het zeker weten”. (2 Nephi 25:7)
Nadert gij tot Mij; Ik heb niet in het verborgene gesproken; vanaf het begin, van de tijd af, dat het werd verkondigd, heb Ik gesproken; en de Here God, en zijn Geest, hebben mij gezonden. En aldus zegt de Heer, uw Verlosser, de Heilige Israëls: Ik heb hem gezonden; de Heer, uw God, die u leert tot uw welzijn, die u leidt op de weg, die gij moet gaan, heeft het gedaan.
O, dat gij naar mijn geboden hadt geluisterd — dan zou uw vrede zijn geweest als een rivier en uw gerechtigheid als de golven der zee. Ook zou uw nageslacht als het zand zijn geweest; de vrucht van uw lendenen als de korrels daarvan; zijn naam zou niet zijn afgesneden, noch verdelgd van voor mijn aangezicht. Gaat uit van Babylon, vlucht voor de Chaldeeën, verkondigt met de stem des gejuichs, doet dit horen, spreekt tot aan het einde der aarde; zegt: De Heer heeft zijn knecht Jakob verlost. En zij leden geen dorst; Hij leidde hen door de woestijnen; Hij deed de wateren uit de rots vloeien voor hen; ook kliefde Hij de rots en de wateren stroomden eruit. En ofschoon Hij dit alles heeft gedaan, en ook nog grotere dingen, is er voor de goddelozen geen vrede, zegt de Heer. (1 Nephi 20: 16-22)
.
De Here God zal een wonderbaar werk onder de niet-Joden tot stand brengen
Nephi benadrukt en herhaalt de profetieen in Jesaja die wijzen op een groots en wonderbaarlijk werk dat “onder de mensenkinderen zal voortkomen”. De meeste heiligen der laatste dagen zien dat grote en wonderbaarlijke werk in het licht van de herstelling van de Kerk van Jezus Christus op aarde en het verkondigen van het herstelde evangelie aan “alle natiën, geslachten, talen en volken”. Joseph Smith: “Ik reken er op dat ik één der instrumenten zal zijn in het oprichten van het koninkrijk door Daniel gezien, en ik zal er een fundering voor leggen die de gehele wereld zal revolutionizeren. Niet door het zwaard of het geweer zal dit koninkrijk voortkomen: de macht der waarheid is dusdanig dat alle naties noodzakelijkerwijze het Evangelie zullen moeten gehoorzamen”.
De transformatieve macht die uitgaat van het evangelie van vrede wordt binnen het Mormonisme niet slechts als het ontbreken van oorlog begrepen. Dallin H. Oaks verklaarde zelfs: “‘n Ieder van ons zou “vrede” moeten nastreven. Maar wat is vrede eigenlijk en hoe bereiken we haar? Veel mensen zien vrede als het ontbreken van oorlog. Iedereen wil dat soort vrede. Er worden liedjes over geschreven en bumperstickers over gemaakt. Heel wat goede mensen bevorderen vrede door tegen oorlog te zijn. Ze eisen wetten en verdragen die oorlog uitbannnen, ontwapening willen afdwingen of legers wil afbouwen. Dergelijke methoden verminderen de mogelijkheid tot oorlog en de kosten die het met zich mee brengt. Maar tegen oorlog zijn verzekert nog geen vrede, want vrede is zoveel méér dan het ontbreken van oorlog.
Meer dan vijftig jaar heb ik leiders van de Kerk vrede horen prediken die slechts d.m.v. het evangelie van Jezus Christus tot stand kan komen. Ik begin steeds meer te beseffen waarom de vrede die het evangelie brengt niet slechts het ontbreken van oorlog is. Ze is het tegenovergestelde van oorlog. De vrede van het evangelie is het tegenovergestelde van enig gewapend of ongewapend conflict. Ze is het tegenovergestelde van nationale of etnische strijd, burgerlijke of familiale conflicten” (World Peace, Conference Address April 1990).
John Galtung, de stichter van Vredestudies gaat nog een stap verder: “Wat een beperkte visie om vrede te beschouwen als het tegenovergestelde van oorlog, en vredestudies te beperken tot het voorkomen van oorlog, en in het bijzonder wereldoorlog (oorlog tussen grootmachten) en het uitbannen en beperken van massavernietigingswapens”. Galtung ziet geweld als het tegenovergestelde van vrede en hanteert een bredere definitie van geweld die structureel geweld omvat (in sociale structuren) alsmede cultureel geweld:
“Als vrede het tegenovergestelde is van geweld – als onderwerp van vredes-research en vredesvraagstukken – dan is culturele vrede het tegenovergestelde van cultureel geweld, in die zin dat bepaalde culturele aspecten directe en structurele vrede rechtvaardigen en legitimeren. Als er veel van dergelijke culturele aspecten worden aangetroffen spreken we van een vredescultuur”. De vraag is of het Mormonisme een vredescultuur vertegenwoordigt. Is het vredes-evangelie, om met Dallin H. Oaks te spreken, vrij van cultureel geweld d.w.z. vrij van bepaalde culturele aspecten die direct en structureel geweld rechtvaardigen en legitimeren?
Galtung gaat verder: “Een belangrijk aspect van vredesvraagstukken en van de vredesbeweging in het algemeen is de eindeloze zoektocht naar een vredescultuur; problematisch, want het gevaar bestaat een dergelijke cultuur te institutionalizeren in de hoop dat ze overal gevestigd kan worden. Maar een cultuur (of religie) opdringen is op zich al direct geweld. Cultureel geweld doet direct en structureel geweld prettig aanvoelen, of in ieder geval niet verkeerd aanvoelen”.
.
Ik zal mijn standaard tot de volken opsteken
Aldus zegt de Here God: Zie, Ik zal mijn hand tot de andere volken opheffen en Ik zal mijn standaard tot de volken opsteken; en zij zullen uw zonen in hun armen brengen, en uw dochters zullen op hun schouders worden gedragen. En koningen zullen uw voedstervaders zijn en hun vorstinnen uw zoogsters; met het aangezicht ter aarde zullen zij zich voor u buigen en het stof uwer voeten lekken; en gij zult weten, dat Ik de Heer ben; want zij die Mij verwachten, zullen niet beschaamd worden. ( 1 Nephi 21: 22-23)
Nephi onderneemt nogmaals een poging zijn broers de bevrijding uit te leggen – het grote en wonderbaar werk dat onder de mensenkinderen zal voortkomen – en legt uit wat de woorden van Jesaja betekenen voor de niet-Joden:
En het betekent dat de tijd komt, nadat het gehele huis Israëls is verstrooid en verward, dat de Here God een machtige natie onder de andere volken zal doen opstaan, ja, op het oppervlak van dit land; en door haar zal ons nageslacht worden verstrooid. En nadat ons nageslacht is verstrooid, zal de Here God ertoe overgaan een wonderbaar werk onder de andere volken te verrichten, dat voor ons nageslacht van grote waarde zal zijn;
daarom wordt erover gesproken alsof zij door de andere volken worden gevoed en in hun armen en op hun schouders worden gedragen. En het zal ook van waarde zijn voor de andere volken; en niet alleen voor de andere volken, maar voor het gehele huis Israëls, wegens het bekendmaken van de verbonden van de Vader des hemels met Abraham, zeggende: In uw nageslacht zullen alle geslachten der aarde worden gezegend. (1 Nephi 22: 7-9)
E.e.a. doet me denken aan een soortgelijk artikel op deze site waarin ik de parallellen bestudeerde tussen de vredesbeweging en de herstellingsbeweging. De twee gaan wat mij betreft hand in hand en zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Het zijn geen twee tegenovergestelde krachten; ze vertegenwoordigen een gedeelde visie aangaande een grootse en betere toekomst. De een zonder de ander komt mij over als de zon zonder haar warmte, als de zee zonder haar zout.
Is het niet prachtig en wonderbaarlijk ons voor te stellen dat heiligen der laatste dagen de beginselen van geweldloosheid zouden aanvaarden zoals onderwezen door Jezus Christus, Martin Luther King, door Mahatma Gandhi en vele andere verlichte mannnen en vrouwen? Zou zoiets Joseph Smith’s visie kracht bijzetten om “de wereld te revolutionizeren”? Dit doet ons ook denken aan het duizendjarig rijk: de huidige wereld heeftgrote behoefte aan het aankondigen van het duizendjarig rijk!
En de Heer zal voor zijn volk gewis een weg bereiden, ter vervulling van de woorden van Mozes, toen hij zeide: Een profeet zoals ik zal de Heer, uw God, doen opstaan voor u; naar hem zult gij luisteren in alles wat hij u ook zal zeggen. En het zal geschieden dat allen die niet naar die profeet willen luisteren, uit het midden des volks zullen worden afgesneden.
En nu maak ik, Nephi, u bekend dat die profeet van wie Mozes sprak, de Heilige Israëls was; daarom zal Hij richten in gerechtigheid. En de rechtvaardigen behoeven niet te vrezen, want zij zijn degenen die niet beschaamd zullen worden gemaakt. Maar wel het koninkrijk van de duivel, dat onder de mensenkinderen zal worden opgericht, welk koninkrijk is gevestigd onder hen die in het vlees zijn.
En wegens de rechtvaardigheid van zijn volk heeft Satan geen macht; daarom kan hij vele jaren lang niet worden losgelaten; want hij heeft geen macht over het hart der mensen, want zij verblijven in rechtvaardigheid, en de Heilige Israëls regeert.
