2 Nephi 1: this land was made for you and me

.

.

In dit hoofdstuk bestuderen we twee aspecten uit de vermanende woorden die vader Lehi tot zijn kinderen sprak:

1. De amerikaanse continenten – zowel Noord als Zuid – zijn verkieselijk boven alle landen ter wereld, door God behoed teneinde een doorslaggevende rol te kunnen spelen in de laatste dagen voor het duizendjarige Koninkrijk Gods. Er zijn echter twee manieren hoe we Amerika en haar rol in de moderne geschiedenis kunnen zien: héél vaak horen we het: “God bless America”, maar veel minder: This land was made for you and me”.

2. Lehi moedigt zijn zonen aan “mannen van Zion te zijn”, “één van zin en één van hart, en in alle dingen eendrachtig”. Martin Luther King jr. vernoemt in zijn befaamde toespraak “the drum major” dezelfde goddelijke beginselen voor de vestiging van het Koninkrijk Gods in de laatste dagen.

.

1. This land was made for you and me

wij hebben een land van belofte verkregen, een land dat boven alle andere landen verkieslijk is; een land waarover de Here God Zich jegens mij verbonden heeft dat het een erfland voor mijn nageslacht zal zijn. Ja, de Heer heeft dit land met een verbond voor eeuwig aan mij en mijn kinderen toegezegd, en ook aan allen die door de hand des Heren uit andere landen zullen worden weggeleid. Dat niemand in dit land zal komen, tenzij hij door de hand des Heren wordt gebracht. Daarom wordt dit land gewijd voor degene die Hij brengt. (2 Nephi 1: 5-7)

“This Land Is Your Land” is een van de bekendste volksliedjes in de Verenigde Staten. De tekst werd geschreven door Woody Guthrie (1940) op een bestaande melodie, en was een reactie op “God Bless America” van Irving Berlin, een tekst die Guthrie maar onrealistisch en afgezaagd vond. Hij had genoeg van dat lied dat Kate Smith steeds maar op de radio zong en schreef als reactie daarop “God Blessed America for Me”. Guthrie paste de tekst aan, soms met politieke overtonen die in latere teksten werden afgezwakt.

.

.

Bruce Springsteen en Pete Seegers (begeleid door Seegers’ kleinzoon Tao Rodriguez-Seegers) zongen het lied ter gelegenheid van de viering rond de aanstelling van pres. Obama bij het Lincoln Monument op 18 jan.2009. Men zong de oorspronkelijke versie met o.a. “There was a big high wall there” en “Nobody living can ever stop me” op verzoek van Pete Seegers, maar met uitzondering van de oorspronkelijke zin aan het einde: “As they stood hungry, I stood there whistling, This land was made for you and me”. En verder:

As I went walking I saw a sign there,

and on the sign it said “No Trespassing”.

But on the other side it didn’t say nothing.

That side was made for you and me.

Nobody living can ever stop me,

As I go walking that freedom highway;

Nobody living can ever make me turn back

This land was made for you and me.

In the squares of the city, In the shadow of a steeple;

By the relief office, I’d seen my people.

As they stood there hungry, I stood there asking,

Is this land made for you and me?

.

Werden de (Noord en Zuid) Amerikanen van Afrikaanse afkomst als slaven door de hand Gods naar het beloofde land geleid? Nee, integendeel, de Heer leert ons dat we vrij zijn tussen goed en kwaad te kiezen en als de onderdrukker voor het kwaad kiest – dan verplicht de Heer zich tot het welzijn van de onderdrukte en de gevangene: tot het bevrijden van zijn gekozen volk, slaven van alle tijden, plaatsen, en omstandigheden. In dat opzicht geldt zeker dat de Heer de vrijheidsbeweging voor de burgerrechten leidde “als een vuur bij nacht en als een wolk bij dag”.

O, dat gij wilde ontwaken; ontwaken uit een diepe slaap, ja, uit de slaap der hel, en wilde afschudden de vreselijke ketenen waarmee gij gebonden zijt, welke de ketenen zijn die de mensenkinderen kluisteren, zodat zij gevankelijk omlaag worden gevoerd naar de eeuwige afgrond van ellende en wee. (2 Nephi 1: 13)

.

2. weest vastbesloten, één van zin en één van hart, in alle dingen eendrachtig

En nu, opdat mijn ziel zich in u verheugt en mijn hart deze wereld met blijdschap over u verlaat, opdat ik niet door smart en droefenis tot het graf word gebracht: verheft u uit het stof, mijn zonen, en weest mannen, en weest vastbesloten, één van zin en één van hart, in alle dingen eendrachtig, opdat gij niet in gevangenschap zult geraken; (2 Nephi 1:21)

En de Heer noemde zijn volk ZION, omdat zij één van hart en één van zin waren en in rechtvaardigheid leefden; en er waren geen armen onder hen (Mozes 7:18).

Douglas Davies schrijft in “Introduction to Mormonism” dat “men gemakkelijk zou kunnen concluderen dat het Mormonisme uiterst individualistisch is i.v.m. haar sterke nadruk op persoonlijke verantwoordelijkheid, maar ten onrechte, want hoe belangrijk die persoonlijke verantwoordelijkheid ook is die door de kerkelijke leiding wordt beanadrukt; de gemeenschap kan haar doel slechts bereiken d.m.v. een gemeenschappelijk streven. Verhoudingsgewijs is het absoluut van fundamenteel belang om te begrijpen dat iemands zaligheid zelfs afhangt van onderlinge menselijke verhoudingen. Mormoonse leiders verklaarden van het allereerste begin dat niemand op zichzelf zalig kan worden. En theologisch gezien is dat inderdaad een heel mormoons gegeven: zaligheid is een gemeenschappelijke onderneming”.

Vader Lehi presenteert in deze hoofdstukken de zgn. “Zion-formule” aan de lezers van het Boek van Mormon als een inleiding over zijn uitleg aangaande het Plan van Zaligheid. Die “Zion-formule” beschrijft naar mijn mening de verandering die moet plaatsvinden onder de mensenkinderen om zalig te kunnen woren. Zion vereist een grondige verandering nl.: één van hart (A = een vreedzame houding), één van zin (B = rechtvaardige omstandigheden) en in alle dingen eendrachtig (C = geweldloos gedrag). ZION schept de omstandigheden waarin bepaalde dingen op een bepaalde manier kunnen gebeuren, ze vormt een uitdaging: zoals bepaalde moeilijke omstandigheden een uitdaging binnen een huwelijk kunnen zijn. ZION vormt een uitdaging om te zien of we conflicten op een geweldloze manier kunnen oplossen, om daarbij de omstandigheden en onze houding op een ZION-achtige wijze te transformeren.

Op zich zijn conflicten goed noch slecht. Mahatma Gandhi zei zelfs eens: “oprecht van mening verschillen is dikwijls een gezond teken van vooruitgang”. Het is de manier waarop we omgaan met conflict, gewelddadig of geweldloos, die bepaalt of we een ZION volk zijn of bannelingen in Babylon. Martin Luther King voelde dat heel zuiver aan. In zijn historische toespraak “Drum Major Instinct” had hij het over onze natuurlijke neiging om “de eerste te willen zijn, voorop te willen lopen, vaandeldrager te willen zijn”. “We moeten eerlijk toegeven dat we die neiging allemaal kennen. We willen allemaal belangrijk zijn, anderen voorbijstreven, ons van anderen onderscheiden, de vaandeldrager zijn [...] het is een overheersend gevoel”. MLK: “je merkt al heel gauw dat het prettig is om geprezen te worden, en dat geldt voor ons allemaal. Dat prettige gevoel als we geprezen worden, of onze naam afgedrukt zien, is als vitamine voor ons ego. Niemand vind het erg om geprezen te worden of we het nu verdienen of niet, en of we het nu zelf geloven of niet”.

Maar er komt een tijd dat ons “vaandeldrager”-instinct een verwoestende uitwerking kan hebben. En daar wil ik het nu over hebben; als dat instinct nl. de vrije hand krijgt dreigt er een groot gevaar. Onze persoonlijkheid (HOUDING) kan er negatief door beinvloed worden, en krijgen we te maken met een voortdurende strijd met ons ego.

Een dergelijke strijd eindigt uiteindelijk in aandachttrekkende bezigheden (GEDRAG). Criminologen leggen uit dat sommige mensen tot misdaad worden gedreven door een dergelijk instinct. Ze vinden dat ze te weinig aandacht krijgen d.m.v. normaal sociaal gedrag en gaan over tot a-sociaal gedrag om aandacht te trekken, om zich waar te maken. Dus kopen ze dat vuurwapen, en voor dat ze het weten overvallen ze een bank in hun zucht naar erkenning van hun belangrijkheid.

De allerlaatste tragedie is er vervolgens een van een verwrongen persoonlijkheid die er niet in slaagt weerstand te bieden aan dit instinct, en ziet zich genoodzaakt anderen neer te halen om zichzelf op te kunnen werpen (OMSTANDIGHEDEN). En wanneer dat gebeurt, komen er allerlei bedenkelijke zaken los: gemene kwaadsprekerij en leugenachtige roddel, om anderen onderuit te halen en zichzelf op te werpen. Het “vaandeldrager”-instinct is dus een van de grootste uitdagingen in het leven.

Dat geldt ook in breder verband, op nationaal niveau. “Ons land regeert de wereld”. Helaas is het zo dat vooral ons land zich daaraan schuldig maakt. En ik zal dat blijven zeggen over Amerika omdat ik dit land te veel liefheb om haar te zien afdwalen. Amerika’s huidige rol in de wereld is geen afspiegeling van Gods wil. Ze werd niet geroepen tot een zinloze onrechtvaardige oorlog in Vietnam, tot oorlogsmisdaden die we meer dan de meeste landen pleegden; dat zal ik blijven herhalen. En het eind lijkt niet in zicht vanwege onze nationale trots en arrogantie.

Maar God beschaamt de naties en zegt als het ware: “Maak mij geen speelbal”. Zoals God zich als de God van het Oude Testament richt tot de Hebreërs: “Maak mij geen speelbal Israel; maak mij geen speelbal Babylon. Wees stil en weet dat ik God ben. En als u aan deze onbezonnen koers vasthoudt zal ik tegen u opstaan en de ruggegraat van uw macht breken”. En dat kan ook Amerika overkomen. Af en toe sla ik Gibbon’s boek “Opkomst en Ondergang van het Romeinse Rijk” er op na. En ik zeg dan tegen mezelf: Amerika, de overeenkomsten zijn beangstigend. We hebben het vaandeldragers-instinct geperverteerd.

Als we voorop willen lopen, laat het dan in het onderhouden van Gods geboden zijn; een voorop lopen in het toepassen van ZION-beginselen. Martin Luther King concludeerde:

“Zeker, als je zou willen beweren dat ook ik een vaandeldrager ben, zeg er dan wel bij dat ik een vaandeldrager ben voor vrede [één van hart=houding] en voor gerechtigheid [één van zin=omstandigheden] en voor rechtvaardigheid [goede daden=gedrag]. Alle andere oppervlakkigheden vallen daarbij in het niet. Ik laat geen fortuin achter, geen prachtige en luxieuze dingen in het leven laat ik achter. Wat ik achter wil laten is een leven van toewijding. Dat is wat ik bedoel. (Martin Luther KIng jr. 1968)

De Heer is deze dingen indachtig, ook in de schriften van de Herstelling, waar hij ons er aan herinnert dat zaken soms anders lopen als werd beloofd aan Vader Lehi en zijn volk in de laatste dagen.

zie, Ik zeg u, ware het niet dat mijn volk overtredingen had begaan, over de kerk als geheel gesproken en niet over afzonderlijke leden, dan had het nu reeds verlost kunnen zijn. Maar zie, zij hebben niet geleerd gehoorzaam te zijn aan hetgeen Ik van hun hand vereiste, maar zijn vervuld met allerlei kwaad en geven niet, zoals het heiligen betaamt, van hun bezit aan de armen en bezochten onder hen; en zijn niet één volgens de eenheid die de wet van het celestiale koninkrijk vereist; en mijn volk moet wel worden gekastijd totdat het gehoorzaamheid leert, desnoods door de dingen die het verduurt (Leer en Verbonden 105:2-4,6).

1 Nephi 18-22: zelfs de God Israëls betreden de mensen onder de voeten

.

Hoofdstuk 5: 1 Nephi 18-22
.
.

.

En ik las hun vele dingen voor die in de boeken van Mozes waren geschreven; maar opdat ik hen er meer terdege toe mocht bewegen te geloven in de Heer hun Verlosser, las ik hun voor wat door de profeet Jesaja was geschreven; want ik paste alle Schriften op onszelf toe, opdat zij ons tot nut en lering zouden strekken. (1 Nephi 19:23)

Het Boek van Mormon citeert veelvuldig uit de Bijbel, in het bijzonder uit Jesaja.Wanneer Nephi de woorden van Jesaja leest, herkent hij de profetieen aangaande de Here Jezus Christus en zijn zending onder de Joden in Palestina. Alhoewel Nephi waarde hecht aan de Boeken van Mozes, haalt hij vooral Jesaja aan in zijn relaas waarin hij zijn familie wil overhalen in Christus te geloven als Heer en Verlosser. Wat is zo bijzonder aan de woorden van Jesaja?

Een kennis van me las op deze site een paar artikelen en merkte op dat recentelijke hoofdstukken mooie denkbeelden opleverden maar dat e.e.a. nauwelijks relevant is aan de huidige wereld om ons heen. Ik moet dus specifieker, concreter worden als ik mensen in de huidige wereld over wil halen te gaan leven volgens de principes van vrede en geweldloosheid.

Een recentelijke boekbespreking van een biografie de werd gepubliceerd over het leven van Gandhi (“Mahatma: ofwel de kunst om om de wereld ondersteboven te keren”) merkt op dat Gandhi voor onze tijd nogal irrelevant is geworden. V.S. Naipau, een Indiaase Nobelprijswinnaar (2001) zei dat “de boodschap van Gandhi in onze huidige wereld geen enkele relevantie meer heeft. Ik ken in India niemand die de werken van Gandhi nog leest”.

Salman Rushdie zei dat het “de harde waarheid is dat Gandhi steeds minder relevant is voor de natie wiens vader hij is”. Niet-materialistisch zijn, beschouwend zijn – eerst het Koninkrijk Gods en zijn gerechtigheid zoeken – zijn niet bepaald de voornaamste waarden die in de huidige Indiase samenleving worden gecultiveerd. Men richt zich op de glitter van Hollywood, winkelcentra, dure auto’s, computertechnologie, McDonalds, enz. De middenklasse is flink gegroeid maar de meeste armen zijn er op achteruit gegaan.

Want de dingen die sommigen van grote waarde achten, voor zowel het lichaam als de ziel, achten anderen als niets en treden die onder de voeten. Ja, zelfs de God Israëls btreden de mensen onder de voeten; ik zeg: treden zij onder de voeten, maar ik zal andere woorden gebruiken: zij achten Hem als niets en luisteren niet naar de stem van zijn raadgevingen. En zie, Hij komt, volgens de woorden van de engel, zeshonderd jaar na het vertrek van mijn vader uit Jeruzalem.

En de wereld zal Hem, wegens haar ongerechtigheid, als niets achten; daarom geselen zij Hem, en Hij verdraagt het; en zij slaan Hem, en Hij verdraagt het. Ja, zij bespuwen Hem, en Hij verdraagt het wegens zijn goedertierenheid en zijn lankmoedigheid jegens de mensenkinderen. (1 Nephi 19:7-9)

Door opmerkingen n.a.v. het artikel “Zion kan niet worden gevestigd” dat ik schreef, voelde ik me gefrustreeerd door een bewering van iemand die zei dat Jezus ‘de soldaat van God’ zou zijn. Alhoewel misschien in geestelijke zin bedoeld als een Jezus die strijdt voor God, maakt een dergelijke gedachte me misselijk. Ik zie het als volgt: er is in de schriften geen enkel bewijs dat Jezus zichzelf als militant ziet of zijn discipelen leert als soldaten in een oorlog te vechten. Het enige verband dat er tussen Jezus en soldaten bestaat is eerlijk gezegd van wel heel grimmige aard: Jezus werd door soldaten gemarteld.

De soldaten kleden hem naakt uit, deden een purperen mantel om hem heen, drukten een doornenkroon op zijn hoofd, gingen op hun knieen en bespotten hem: Ere de koning der Joden! Ze spuugden en sloegen hem in het gelaat en na die vernedering werd hij afgevoerd om gekruisigd te worden. Men verdeelde zijn kleding en keek toe hoe hij stierf aan het kruis, met boven zijn hoofd waarvan hij werd beschuldigd: “Dit is Jezus, de Koning der Joden”.

.

Vader, vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen …

Waarom zou Jezus zijn zonen en dochteren in de laatste dagen leren dat zij als soldaten zouden moeten zijn die hem beroepshalve bespotten, martelden, en kruisigden? Wel pleitte hij voor hen tot de Vader: “vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen”. Mijn conclusie ligt dus voor de hand: Jezus was geen soldaat. In tegendeel, ik ben van mening dat ‘n ieder die het uniform van een soldaat draagt en beweert Jezus als voorbeeld te hebben, de Vredesprins bespot.

Tot Christus komen wil zeggen hem in Gethsemane aan het werk te zien, waar hij het oor van een van zijn belagers genas, met hem het kruis op te nemen, hem te volgen op de weg naar zaligheid waar we elkanders lasten dragen. We kunnen niet aan de kant blijven staan en zwijgend en werkeloos toezien hoe de Vredesprins wordt bespot. Dat vereist van ons dat we vergeving en genegenheid schenken waar anderen dat als zwakheid zullen beschouwen.

De wereld komt vaak niet verder dan Gods boodschap als een mysterie af te doen, maar de Heer spreekt in duidelijkheid en waarachtigheid: “Maar zie, ik ga verder met mijn eigen profetie, volgens mijn duidelijkheid; en daarin, weet ik, kan niemand zich vergissen; niettemin, in de dagen dat de profetieën van Jesaja worden vervuld, in de tijd dat ze geschieden, zullen de mensen het zeker weten”. (2 Nephi 25:7)

Nadert gij tot Mij; Ik heb niet in het verborgene gesproken; vanaf het begin, van de tijd af, dat het werd verkondigd, heb Ik gesproken; en de Here God, en zijn Geest, hebben mij gezonden. En aldus zegt de Heer, uw Verlosser, de Heilige Israëls: Ik heb hem gezonden; de Heer, uw God, die u leert tot uw welzijn, die u leidt op de weg, die gij moet gaan, heeft het gedaan.

O, dat gij naar mijn geboden hadt geluisterd — dan zou uw vrede zijn geweest als een rivier en uw gerechtigheid als de golven der zee. Ook zou uw nageslacht als het zand zijn geweest; de vrucht van uw lendenen als de korrels daarvan; zijn naam zou niet zijn afgesneden, noch verdelgd van voor mijn aangezicht. Gaat uit van Babylon, vlucht voor de Chaldeeën, verkondigt met de stem des gejuichs, doet dit horen, spreekt tot aan het einde der aarde; zegt: De Heer heeft zijn knecht Jakob verlost. En zij leden geen dorst; Hij leidde hen door de woestijnen; Hij deed de wateren uit de rots vloeien voor hen; ook kliefde Hij de rots en de wateren stroomden eruit. En ofschoon Hij dit alles heeft gedaan, en ook nog grotere dingen, is er voor de goddelozen geen vrede, zegt de Heer. (1 Nephi 20: 16-22)

.

De Here God zal een wonderbaar werk onder de niet-Joden tot stand brengen

Nephi benadrukt en herhaalt de profetieen in Jesaja die wijzen op een groots en wonderbaarlijk werk dat “onder de mensenkinderen zal voortkomen”. De meeste heiligen der laatste dagen zien dat grote en wonderbaarlijke werk in het licht van de herstelling van de Kerk van Jezus Christus op aarde en het verkondigen van het herstelde evangelie aan “alle natiën, geslachten, talen en volken”. Joseph Smith: “Ik reken er op dat ik één der instrumenten zal zijn in het oprichten van het koninkrijk door Daniel gezien, en ik zal er een fundering voor leggen die de gehele wereld zal revolutionizeren. Niet door het zwaard of het geweer zal dit koninkrijk voortkomen: de macht der waarheid is dusdanig dat alle naties noodzakelijkerwijze het Evangelie zullen moeten gehoorzamen”.

De transformatieve macht die uitgaat van het evangelie van vrede wordt binnen het Mormonisme niet slechts als het ontbreken van oorlog begrepen. Dallin H. Oaks verklaarde zelfs: “‘n Ieder van ons zou “vrede” moeten nastreven. Maar wat is vrede eigenlijk en hoe bereiken we haar? Veel mensen zien vrede als het ontbreken van oorlog. Iedereen wil dat soort vrede. Er worden liedjes over geschreven en bumperstickers over gemaakt. Heel wat goede mensen bevorderen vrede door tegen oorlog te zijn. Ze eisen wetten en verdragen die oorlog uitbannnen, ontwapening willen afdwingen of legers wil afbouwen. Dergelijke methoden verminderen de mogelijkheid tot oorlog en de kosten die het met zich mee brengt. Maar tegen oorlog zijn verzekert nog geen vrede, want vrede is zoveel méér dan het ontbreken van oorlog.

Meer dan vijftig jaar heb ik leiders van de Kerk vrede horen prediken die slechts d.m.v. het evangelie van Jezus Christus tot stand kan komen. Ik begin steeds meer te beseffen waarom de vrede die het evangelie brengt niet slechts het ontbreken van oorlog is. Ze is het tegenovergestelde van oorlog. De vrede van het evangelie is het tegenovergestelde van enig gewapend of ongewapend conflict. Ze is het tegenovergestelde van nationale of etnische strijd, burgerlijke of familiale conflicten” (World Peace, Conference Address April 1990).

John Galtung, de stichter van Vredestudies gaat nog een stap verder: “Wat een beperkte visie om vrede te beschouwen als het tegenovergestelde van oorlog, en vredestudies te beperken tot het voorkomen van oorlog, en in het bijzonder wereldoorlog (oorlog tussen grootmachten) en het uitbannen en beperken van massavernietigingswapens”. Galtung ziet geweld als het tegenovergestelde van vrede en hanteert een bredere definitie van geweld die structureel geweld omvat (in sociale structuren) alsmede cultureel geweld:

“Als vrede het tegenovergestelde is van geweld – als onderwerp van vredes-research en vredesvraagstukken – dan is culturele vrede het tegenovergestelde van cultureel geweld, in die zin dat bepaalde culturele aspecten directe en structurele vrede rechtvaardigen en legitimeren. Als er veel van dergelijke culturele aspecten worden aangetroffen spreken we van een vredescultuur”. De vraag is of het Mormonisme een vredescultuur vertegenwoordigt. Is het vredes-evangelie, om met Dallin H. Oaks te spreken, vrij van cultureel geweld d.w.z. vrij van bepaalde culturele aspecten die direct en structureel geweld rechtvaardigen en legitimeren?

Galtung gaat verder: “Een belangrijk aspect van vredesvraagstukken en van de vredesbeweging in het algemeen is de eindeloze zoektocht naar een vredescultuur; problematisch, want het gevaar bestaat een dergelijke cultuur te institutionalizeren in de hoop dat ze overal gevestigd kan worden. Maar een cultuur (of religie) opdringen is op zich al direct geweld. Cultureel geweld doet direct en structureel geweld prettig aanvoelen, of in ieder geval niet verkeerd aanvoelen”.

.

Ik zal mijn standaard tot de volken opsteken

Aldus zegt de Here God: Zie, Ik zal mijn hand tot de andere volken opheffen en Ik zal mijn standaard tot de volken opsteken; en zij zullen uw zonen in hun armen brengen, en uw dochters zullen op hun schouders worden gedragen. En koningen zullen uw voedstervaders zijn en hun vorstinnen uw zoogsters; met het aangezicht ter aarde zullen zij zich voor u buigen en het stof uwer voeten lekken; en gij zult weten, dat Ik de Heer ben; want zij die Mij verwachten, zullen niet beschaamd worden. ( 1 Nephi 21: 22-23)

Nephi onderneemt nogmaals een poging zijn broers de bevrijding uit te leggen – het grote en wonderbaar werk dat onder de mensenkinderen zal voortkomen – en legt uit wat de woorden van Jesaja betekenen voor de niet-Joden:

En het betekent dat de tijd komt, nadat het gehele huis Israëls is verstrooid en verward, dat de Here God een machtige natie onder de andere volken zal doen opstaan, ja, op het oppervlak van dit land; en door haar zal ons nageslacht worden verstrooid. En nadat ons nageslacht is verstrooid, zal de Here God ertoe overgaan een wonderbaar werk onder de andere volken te verrichten, dat voor ons nageslacht van grote waarde zal zijn;

daarom wordt erover gesproken alsof zij door de andere volken worden gevoed en in hun armen en op hun schouders worden gedragen. En het zal ook van waarde zijn voor de andere volken; en niet alleen voor de andere volken, maar voor het gehele huis Israëls, wegens het bekendmaken van de verbonden van de Vader des hemels met Abraham, zeggende: In uw nageslacht zullen alle geslachten der aarde worden gezegend. (1 Nephi 22: 7-9)

E.e.a. doet me denken aan een soortgelijk artikel op deze site waarin ik de parallellen bestudeerde tussen de vredesbeweging en de herstellingsbeweging. De twee gaan wat mij betreft hand in hand en zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Het zijn geen twee tegenovergestelde krachten; ze vertegenwoordigen een gedeelde visie aangaande een grootse en betere toekomst. De een zonder de ander komt mij over als de zon zonder haar warmte, als de zee zonder haar zout.

Is het niet prachtig en wonderbaarlijk ons voor te stellen dat heiligen der laatste dagen de beginselen van geweldloosheid zouden aanvaarden zoals onderwezen door Jezus Christus, Martin Luther King, door Mahatma Gandhi en vele andere verlichte mannnen en vrouwen? Zou zoiets Joseph Smith’s visie kracht bijzetten om “de wereld te revolutionizeren”? Dit doet ons ook denken aan het duizendjarig rijk: de huidige wereld heeftgrote behoefte aan het aankondigen van het duizendjarig rijk!

En de Heer zal voor zijn volk gewis een weg bereiden, ter vervulling van de woorden van Mozes, toen hij zeide: Een profeet zoals ik zal de Heer, uw God, doen opstaan voor u; naar hem zult gij luisteren in alles wat hij u ook zal zeggen. En het zal geschieden dat allen die niet naar die profeet willen luisteren, uit het midden des volks zullen worden afgesneden.

En nu maak ik, Nephi, u bekend dat die profeet van wie Mozes sprak, de Heilige Israëls was; daarom zal Hij richten in gerechtigheid. En de rechtvaardigen behoeven niet te vrezen, want zij zijn degenen die niet beschaamd zullen worden gemaakt. Maar wel het koninkrijk van de duivel, dat onder de mensenkinderen zal worden opgericht, welk koninkrijk is gevestigd onder hen die in het vlees zijn.

En wegens de rechtvaardigheid van zijn volk heeft Satan geen macht; daarom kan hij vele jaren lang niet worden losgelaten; want hij heeft geen macht over het hart der mensen, want zij verblijven in rechtvaardigheid, en de Heilige Israëls regeert.

peaceable followers forum

1 Nephi 15-17: hij voert de rechtvaardigen weg naar kostelijke landen

Hoofdstuk 4: 1 Nephi 15-17

.

.

...

zij zullen tot de kennis van hun Verlosser komen en tot de kenmerkende punten van zijn leer

Nog maar nauwelijks bekomen van zijn visioen over de vernietiging van de Nephieten, wend Nephi zich tot zijn broers en wil weten wat de oorzaak is van hun onenigheid. Er was verwarring over de betekenis van de natuurlijke takken van de olijfboom en ook over de niet-Joden. Nephi legt uit:

.

Welnu, wat onze vader bedoelt met het enten van de natuurlijke takken door middel van de volheid van de andere volken is, dat in de laatste dagen, wanneer ons nageslacht in ongeloof zal zijn verkommerd, ja, vele jaren lang, en vele geslachten nadat de Messias in het lichaam aan de mensenkinderen zal zijn geopenbaard, dat dan de volheid van het evangelie van de Messias tot de andere volken zal komen, en van de andere volken tot het overblijfsel van ons nageslacht ó

en te dien dage zal het overblijfsel van ons nageslacht weten dat het van het huis IsraÎls is en dat het het verbondsvolk des Heren is; en dan zullen zij weten en tot de kennis van hun voorvaderen komen, en ook tot de kennis van het evangelie van hun Verlosser, dat door Hem aan hun vaderen werd bediend; aldus zullen zij tot de kennis van hun Verlosser komen en tot de kenmerkende punten van zijn leer, zodat zij zullen weten hoe zij tot Hem kunnen komen en worden gered. (1 Nephi 15:13-14)

.

Het is cruciaal voor het verloop van de geschiedenis in de laatste dagen dat evangeliebeginselen (ofwel vredesbeginselen), tot het Huis van Israel (ofwel de wereld) worden hersteld. Het Huis van Israel moet tot de kennis van haar voorvaderen komen en wat hun lot was als volk: dat Christus hen na zijn opstanding kwam onderrichten over geweldloosheid en liefde, en dat zij als volk afdwaalden hetgeen uiteindelijk tot hun ondergang leidde. Om ons eenzelfde lot te besparen, bereidde de Heiland ons een weg in deze laatste dagen waardoor we behouden kunnen worden.

.

Wat betekent de roede van ijzer die onze vader heeft gezien, die naar de boom voerde? En ik zeide tot hen dat die het woord Gods was; en wie ook naar het woord Gods luisterden en zich eraan vasthielden, zouden nimmer verloren gaan; evenmin konden de verzoekingen en brandende pijlen van de tegenstander hen overweldigen en verblinden om hen weg te voeren naar de ondergang (1 Nephi 15:21-24).

.

Nephi legt de droom van Lehi aan zijn broers uit, maar onderstreept in zijn uitleg ook de manier waarop God een weg bereidt voor degenen die zijn woord aannemen. Vader Lehi vond een voorwerp van zuiver koper (van hetzelfde materiaal als de profetische geschriften die Nephi van Laban had bemachtigd); in de bal bevonden zich twee naalden (de Bijbel en het Boek van Mormon?); en de ene wees de richting aan die zij in de wildernis moesten gaan.

.

En het geschiedde, toen mijn vader de volgende ochtend opstond en zich naar de deur van de tent begaf, dat hij tot zijn grote verbazing een ronde bal van vernuftige makelij op de grond zag liggen; en hij was van zuiver koper. En in de bal bevonden zich twee naalden; en de ene wees de richting aan die wij in de wildernis moesten gaan (1 Nephi 16:10).

..

.

de eerste contouren van mormoonse bevrijdingstheologie: opvoedkunde voor machthebbers

In deze hoofdstukken dienen de eerste contouren van mormoonse bevrijdingstheologie zich aan. Nephi, die zich toelegde op de koperen platen – de geschiedenis van zijn voorvaderen en van hun ontsnapping uit de greep van Farao in Egypte – maakt als hij zijn broers onderwijst dikwijls toespelingen op de wijze waarop God zijn verbondsvolk bevrijdde uit slavernij en gevangenschap. Nephi moet zijn broers er keer op keer aan herinneren dat ook zij, als familie, uit Jeruzalem weg werden geleid d.m.v. goddelijke interventie voordat de stad zou worden verwoest en voordat haar inwoners in gevangenschap zouden worden weggeleid.

.

En het geschiedde dat ik, Nephi, tot hen sprak, zeggende: Gelooft gij dat onze vaderen, die de kinderen IsraÎls waren, uit de handen der Egyptenaren zouden zijn weggeleid indien zij niet naar de woorden des Heren hadden geluisterd? Ja, denkt gij dat zij uit de slavernij zouden zijn geleid indien de Heer Mozes niet had geboden hen uit de slavernij te leiden?

Welnu, gij weet dat de kinderen IsraÎls in slavernij waren, en gij weet dat zij gebukt gingen onder taken die zwaar te dragen waren; daarom weet gij dat het wel iets goeds voor hen moest zijn dat zij uit de slavernij zouden worden geleid. Welnu, gij weet dat Mozes door de Heer werd geboden dat grote werk te volbrengen; en gij weet dat naar zijn woord de wateren der Rode Zee her- en derwaarts werden gescheiden en dat zij er op droge grond doorheen trokken.

En hoewel zij werden geleid, waarbij de Heer, hun God, hun Verlosser, voor hen uit ging, hen overdag leidde en hun ës nachts licht gaf en alles voor hen deed wat voor de mens nuttig was om te ontvangen, verstokten zij hun hart en verblindden zij hun verstand en beschimpten zij Mozes en de ware en levende God. (1 Nephi 17:23-30)

.

Wanneer we het over Bevrijdingstheologie hebben, willen we duidelijk maken dat door de gehele heilige schrift God het altijd opneemt voor de armen en verdrukten in hun strijd voor waardigheid, vrijheid en economische rechtvaardigheid. Als de kinderen Israels in nood zijn en gebukt gaan onder Farao’s juk, dan hoort God hun hulpgeroep en schaart hij zich aan hun zijde in hun vrijheidsstrijd. God kiest de kant van de Israelieten in hun vrijheidstreven van Egyptische overheersing.

Mozes wordt gezien als de leider van de Bevrijdingsbeweging. Hij groeide op aan het hof van Farao maar kiest de zijde van de arme slaven i.p.v. Koning Farao. Dat is een van de voornaamste kenmerken van Bevrijdingstheologie: het voor de armen kiezen. De Latijns-Amerikaanse Kerk deed dat ook, net zoals Mozes dat deed; van de kant van status quo en machthebbers, naar de kant van armen en gemarginaliseerden in de samenleving.

..

….

met kleine middelen kan de Heer grote dingen teweeg brengen

Lehi en zijn familie reizen door het vruchtbaarste gedeelte van de wildernis, dankzij de aanwijzingen van de Liahona en dankzij hun vertrouwen in de Heer en in zijn macht om hen van hun lijden te verlossen. Toch is de les die we leren van de Israelieten in de woestijn en het volk van Lehi in de wildernis, dat zodra er moeilijkheden aan den einder verschijnen, God’s kinderen hun geloof in God laten voor wat het is en beginnen te klagen. Waarom zouden we geweldloos en goedaardig zijn? Kunnen we maar niet beter gewoon als andere mensen doen? Die andere mensen lijken ons veel gelukkiger!

.

Nephi brak zijn boog, met als resultaat dat zijn broers en hun gezinnen over hem en Lehi klaagden, hun leiderschap betwistten, en de inspiratie betwijfelden die hij van de Heer had ontvangen om Jeruzalem te verlaten. De Israelieten deden hetzelfde met Mozes in de woestijn. Zoals de meeste mensen die tegenspoed ondervinden, geven zij de Heer de schuld en verlangen zij terug naar de vleespotten van een gewelddadige wereld. Als ze er waren gebleven, zouden ze dan niet gelukkiger zijn geweest?

Maar Nephi ziet het anders.

.

.

Hij heeft het over de liefde van God voor zijn kinderen – in het bijzonder die hem als hun God wensen. En we zien dat God de verbonden indachtig is die hij met de vaderen sloot, en dat net als bij het enten van de takken van de olijfboom, God een rechtvaardig volk kan voortbrengen als hij dat wil.

.

.

democratie geen garantie voor vrede

.

Ouderling Dallin H. Oaks zei eens in een conferentietoespraak dat “democratie geen vrede garandeert. Wanneer een land wordt bestuurd door de wil van het volk, zal dat een weerspiegeling zijn van de mate van rechtvaardigheid dan wel onrechtvaardigheid van dat volk. Vrede onder volkeren is niet mogelijk zonder overwegende rechtvaardigheid onder het volk zelf. Ouderling John A. Widtsoe zei:

.

“De enige manier om aan een vreedzame samenleving te werken, is om aan mannen en vrouwen te werken die vrede liefhebben en nastreven. Ieder mens, volgens de leerstelling van Christus en Zijn Kerk, heeft vrede in eigen handen. Die verantwoordelijkheid kan niet aan anderen worden overgedragen; niet op de schouders gelegd worden van een congres of volksvertegenwoordiging of welke wetgevende organisatie dan ook.” (In Conference Report, Oct.1943,p.113.)

.

Als burgers in hun onderlinge verhoudingen niet worden gemotiveerd door wezenlijke goedheid, dan kunnen we nimmer vrede in de wereld bereiken. Als de ene natie de andere natie overschaduwt met hebzucht, haat en machtswellust, is dat eenvoudigweg een weerspiegeling van haar eigen interne hebzucht, haat en machtswellust.

.

Simon Pahle legt uit dat “[de grootste] obstakels voor armoedebestrijding, voor veiligheid en waardigheid voor armen en verdrukten zich in de Noordelijke Landen bevinden: in de wijze waarop regeringen en bedrijven – en uiteindelijk bevolkingen – ongelijke welvaart en macht over hun grenzen exporteren en handhaven. Algemene erkenning van dergelijke structurele obstakels t.o.v. ontwikkeling (en vrede) werd o.a. beinvloed door de opkomst van “een pedagogie – opvoedkunde – onder de machthebbers”, een groeiend besef en   toenemend grensoverschrijdend pleidooi om ontwikkeling te bevorderen d.m.v. het bekritiseren van besluitvorming in het Noorden. En net als Mozes destijds zijn er hedentendage prinsen en prinsessen in Egypte die tot de Farao zeggen: Laat mijn volk gaan!

.

Nephi legt uit dat God “hen liefheeft die Hem als hun God wensen”. ( .. en gezegend zijn alle vredestichters, want zij zullen de kinderen van God worden genoemd, zie 3 Nephi 12:9) Maar God kastijdt zijn kinderen ook en herinnert ze eraan dat ze van Hem en van elkaar afhankelijk zijn voor hun zaligheid – en legt daarbij uit dat die onderlinge afhankelijkheid van mensen die dezelfde planeet bewonen er de oorzaak van is dat we allemaal met de gevolgen van onrechtvaardigheid in de wereld moeten leven.

.

“En Hij tuchtigde hen in de wildernis met zijn roede, want zij verstokten hun hart, evenals gij; en de Heer tuchtigde hen wegens hun ongerechtigheid. Hij zond vurige vliegende slangen onder hen; en toen zij waren gebeten, bereidde Hij een middel, zodat zij konden worden genezen; en de moeite die zij moesten nemen, was om te kijken; en wegens de eenvoud van het middel, ofwel de gemakkelijkheid ervan, waren er velen die omkwamen. En van tijd tot tijd verstokten zij hun hart en beschimpten zij Mozes, en ook God; niettemin weet gij dat zij door zijn weergaloze macht in het land van belofte werden geleid”.(1 Nephi 17:40-42)

..

.

en wegens de de eenvoud van het middel, ofwel de gemakkelijkheid ervan, waren er velen die omkwamen

Merk op dat Nephi zegt dat de Heer hen in de wildernis leidde met een roede. Voor sommigen lijkt het dat de Heer een roede gebruikt om zijn kinderen daarmee te slaan – alsof God een gemene schoolmeester zou zijn. “En uit zijn mond komt een scherp zwaard, om daarmede de heidenen te slaan. En Hijzelf zal hen hoeden met een ijzeren staf en Hijzelf treedt de persbak van de wijn der gramschap van de toorn Gods, des Almachtigen. En Hij heeft op zijn kleed en op zijn dij geschreven de naam: Koning der koningen en Here der heren.” (Openbaring 19:15).

Ik geloof dat het Boek van Mormon aan de IJzeren Roede een aanvullende (geweldloze) betekenis geeft die niet in de Bijbel kan worden gevonden. Als Heiligen der Laatste Dagen zien we de ijzeren roede als een reling om ons aan vast te houden in de duisternis, en is zowel een maatstaf (de standaardwerken) als leuning, omdat ze het woord van God voorstelt,  verwoord door de schriften en de profeten. En dat zou ook gezegd kunnen worden over het zwaard, als zijnde het woord van God.

.

.

.

M.b.t. de vurige slangen: ook daar leent Nephi’s visioen en uitleg van Lehi’s droom zich voor een beter begrip van het symbolisme in het verhaal van Exodus. Wapens worden als beeldspraak gebruikt – vurige pijlen – waarschijnlijk om de lezer te herinneren aan het voortgaande conflict tussen de kinderen van God (de vredestichters) en de kinderen van de duivel (de oorlogszuchtigen).

.

Het voorsterfelijk conflict gaat volgens Heiligen der Laatste Dagen over de methode waardoor voor iedereen zaligheid verkregen kan worden. Jezus geloofde in onze onderlinge afhankelijkheid als God’s kinderen en ontwierp daarom – middels zijn voorbeeldig leven op aarde – een geweldloze maatstaf waarmee we gemeten en verzoend zouden worden. Satan echter, op macht belust en er op uit God’s eeuwige autoriteit te ondergraven, wilde ons allemaal dwingen om God’s geboden te onderhouden. Een geweldloze en liefdevolle methode in tegenstelling met een gewelddadige en dwangmatige methode.  (zie ook: de oorlog in de hemel – mormoonse conflictbeheersing).

.

peaceable followers forum

1 Nephi 11-14: door leed overweldigd wegens de vernietiging van mijn volk

Hoofdstuk 3: 1 Nephi 11-14

.
oorlogen en geruchten van oorlogen en grote slachtingen onder mijn volk

Alhoewel Nephi graag de betekenis van de droom van zijn vader Lehi zou willen doorgronden, overtrof zijn eigen visioen die van de Boom de Levens. Nephi’s visioen werd hem getoond door een engel die hem meevoerde naar een uitermate hoge berg en omvatte de toekomst van zijn kinderen in het land van belofte. De Boom des Levens gaf uitdrukking aan de liefde Gods, maar wat heel verontrustend voor Nephi moet zijn geweest, is dat hij zag dat zijn nakomelingen en de nakomelingen van zijn broers tegen elkaar ten strijde zouden trekken.

En ik keek en zag het land van belofte; en ik zag menigten mensen, ja, als het ware zo talrijk als het zand der zee. En het geschiedde dat ik menigten verzameld zag om slag te leveren, de een tegen de ander; en ik zag oorlogen en geruchten van oorlogen en grote slachtingen met het zwaard onder mijn volk. En het geschiedde dat ik vele geslachten heen zag gaan, zoals dat gaat bij oorlogen en twisten in het land; en ik zag vele steden, ja, zovele zelfs dat ik ze niet telde (1 Nephi 12:1-3).

Nephi geeft met deze verzen als het ware een inleiding voor hoofdstuk 12 waarin Christus het land van belofte bezocht, ofwel het huidige amerikaanse continent. Wanneer in verband gebracht met het vorige hoofdstuk, waar Nephi een relaas geeft over de zending van het Lam Gods onder de Joden, alsmede zijn dood aan het kruis, maakt de auteur onderscheid tussen ”drie geslachten die in rechtvaardigheid heengaan” na het bezoek van Christus aan de nakomelingen van Nephi (want hun klederen waren wit gelijk het Lam Gods. En de engel zeide tot mij: Dezen zijn wit gemaakt in het bloed van het Lam door hun geloof in Hem) en het
“grote en ruime gebouw” die de hoogmoed der wereld voorstelt omringt door de bron van vuil water en de mist van duisternis die “de ogen van de mensenkinderen verblinden en hun hart verstokken en hen wegvoeren naar brede wegen” (1 Nephi 12:15-17). Dit laatste vormt ook een sterk contrast met de mormoonse definitie van Zion: “één van hart en geest, in gerechtigheid, zonder armen onder hen”.

Er is een direct verband tussen de oorlogen die voor en na het bezoek van Christus plaatvonden, en het ‘vuil water’ dat vader Lehi zag, en de donkere mist en de verleidingen van de duivel. Jezus maakt duidelijk wat de grondoorzaken zijn van dergelijke oorlogen en conflicten. Drie generaties na degenen die Jezus zagen en hoorden prediken onder de Nephieten, legt Jezus aan zijn discipelen uit in 3 Nephi, dat hij bedroefd is over de vierde generatie.

… ik ben bedroefd wegens het vierde geslacht vanaf dit geslacht, want zij worden gevankelijk door hem weggevoerd zoals ook de zoon des verderfs is weggevoerd; want zij zullen Mij verkopen voor zilver en voor goud en voor datgene wat de mot bederft en wat de dieven door inbraak kunnen stelen. En te dien dage zal Ik hen bezoeken, ja, hun werken op hun eigen hoofd doen terugkeren (3 Nephi 27:32).

.

een groots en wonderbaarlijk werk onder de mensenkinderen om hen aan te zetten tot vrede en eeuwig leven

En nu was ik, Nephi, bedroefd wegens de verstoktheid van hun hart, en ook wegens de dingen die ik had gezien, en waarvan ik wist dat zij onvermijdelijk moesten geschieden wegens de grote goddeloosheid der mensenkinderen. En het geschiedde dat ik wegens mijn leed overweldigd werd, want ik achtte mijn leed groot boven alles, wegens de vernietiging van mijn volk, want ik had hun val gezien (1 Nephi 15: 4-5).

Uit deze schriftpassage blijkt duidelijk dat het Boek van Mormon een anti-oorlogsdocument is en ze daarom een belangrijke rol vervult in de herstellingsbeweging en in de vredesbeweging. Dit blijkt ook uit Nephi’s reactie op het visioen waarin zijn volk op het amerikaanse vasteland ten onder gaat, en wat het lot zou zijn van de niet-Joden in de laatste dagen. Nephi hoopt nu juist precies dat hij door zijn geschriften zijn nakomelingen in Christus zal kunnen doen geloven, en zo mogelijk de slachtingen te vermijden “waarvan ik wist dat zij onvermijdelijk moesten geschieden”: “Want wij arbeiden ijverig om te schrijven, teneinde onze kinderen, en ook onze broeders, ertoe te bewegen in Christus te geloven en met God te worden verzoend; want wij weten dat wij, na alles wat wij kunnen doen, door de genade worden gered (2 nephi 25:23).

In 1 Nephi 14, legt de engel aan Nephi uit dat degenen die niet tot de kerk van het Lam Gods behoren, behoren “tot die grote kerk die de moeder der gruwelen is; en zij is de hoer der gehele aarde”. In de verzen die daarop volgen wordt het groots en wonderbaarlijk werk onder de mensenkinderen direct in verband gebracht met de vermaning “om hen aan te zetten tot vrede en eeuwig leven”, of met de waarschuwing ”om hen over te leveren aan de verstoktheid van hun hart en de verblindheid van hun verstand” -  m.a.w. dat er oorlogen en geruchten over oorlogen waren onder alle naties en volken op aarde.

Daarom, wee de andere volken indien zij hun hart tegen het Lam Gods verstokken. Want de tijd komt, zegt het Lam Gods, dat Ik een groot en wonderbaar werk onder de mensenkinderen zal werken; een werk dat eeuwigdurend zal zijn, hetzij aan de ene hetzij aan de andere zijde  of om hen aan te zetten tot vrede en eeuwig leven, of om hen over te leveren aan de verstoktheid van hun hart en de verblindheid van hun verstand, zodat zij in gevangenschap worden gebracht en de vernietiging tegemoet gaan, zowel stoffelijk als geestelijk, volgens de gevangenschap van de duivel, waarvan Ik heb gesproken (1 Nephi 14:6-7).

Waarom legt de engel, evenals Nephi in zijn relaas, de nadruk op de kerk als zijnde de kerk van het Lam Gods, en op de Apostelen als de apostelen van het Lam? De beeldspraak en de titel van ‘Lam’ verwijst naar Jezus’ rol als zoenoffer voor de zonden van Gods kinderen, en wijst terug naar de eertijdse Hebreeuwse offers waarin een lam voor het Pascha werd geslacht waardoor de
bevrijding van de Israelieten uit Egyptische gevangenschap werd herdacht. In het oorspronkelijke Pascha in Egypte werd er bloed gesmeerd op de deurpost en dwarsbalk van ieder huisgezin (Exodus 12: 1-28).

In de HLD kerk kunnen we verwijzingen naar het ‘Lam Gods’ uitgebeeld zien in de video ‘het Lam Gods’ waarin het lijdensverhaal wordt uitgebeeld, van de genezing van het afgeslagen oor van een van de belagers in de Hof van Getshemane, tot de voorspraak aan het kruis, waarin Jezus de Vader vraagt hen die zijn dood zochten te vergeven. Alhoewel de Jezus er gespierd uitziet in de video, is hij niettemin een Jezus die, alhoewel bekleed met zowel goddelijke als aardse macht, vrijwillig de wijze van het zwaard afwijst, zijn vijanden zegent en bidt voor degenen die hem willen doden. Hij is een geweldloze Jezus – reden waarom we hem het ‘Lam Gods’ noemen.

.

.
Na zijn opstanding, zo is de mormoonse geloofsovertuiging, bezocht Jezus “anderen die niet tot zijn kudde behoorden” op het amerikaanse continent. Nephi verwijst er naar, en naar de rol van het Boek van Mormon in het vastleggen van “de eenvoudige en waardevolle dingen” en leringen van Jezus Christus om de volheid van het Evangelie van Jezus Christus te herstellen. Maar wat zijn die “eenvoudige en waardevolle dingen”? Dat zullen we voortdurend onderzoeken terwijl we vrede bestuderen in het Boek van Mormon.

Want zie, zegt het Lam, Ik zal Mij aan uw nageslacht openbaren, opdat het vele dingen die Ik het zal leren, die duidelijk en waardevol zullen zijn, zal schrijven; en nadat uw nageslacht te gronde is gegaan en in ongeloof is verkommerd, en ook het nageslacht van uw broeders, zie, dan zullen deze dingen worden verborgen om onder de andere volken tevoorschijn te komen door de gave en de macht van het Lam.

En daarin zal mijn evangelie worden geschreven, zegt het Lam, en mijn rots en mijn redding. En gezegend zijn zij die te dien dage zullen trachten mijn Zion voort te brengen, want zij zullen de gave en de macht van de Heilige Geest hebben; en indien zij volharden tot het einde zullen zij ten laatsten dage worden verhoogd, en zij zullen worden behouden in het eeuwigdurend koninkrijk van het Lam; en hoe lieflijk op de bergen zullen zij zijn die vrede verkondigen, ja, tijdingen van grote vreugde.

Er kan geen enkele twijfel bestaan over het verband tussen het evangelie van Jezus Christus en de vestiging van Zion, de rechtvaardige en ideale samenleving, het Koninkrijk Gods op aarde, en het verkondigen van de boodschap van vrede en vreugde in de laatste dagen. In dat opzicht is het Boek van Mormon een getuigenis tegen oorlog en een getuigenis voor vrede. Het is een boek dat het zilver en goud van de moeder van alle hoeren verwerpt, een boek dat zich sterk maakt voor de kerk van het Lam Gods – een kerk die geweldloos is en blijft.

.

.
de verlangens van de grote en verfoeilijke kerk

In 1 Nephi 13 lezen we over de vorming van een grote en verfoeilijke kerk, gesticht door de duivel: de kerk die de Bijbel corrupteerde en “de uiterst duidelijke en waardevolle delen van het evangelie van het Lam” (1 Ne. 13:34) er uit verwijderde. Verder is het de moeite waard eens te onderzoeken wat de verlangens van die grote en verfoeilijke kerk waren.

En het geschiedde dat ik onder de nati van de andere volken de oprichting van een grote kerk zag. En de engel zeide tot mij: Zie de oprichting van een kerk die boven alle andere kerken zeer gruwelijk is, die de heiligen Gods doodt, ja, en hen foltert en aan banden legt en hen onder een juk van ijzer brengt en hen in gevangenschap voert. En het geschiedde dat ik die grote en gruwelijke kerk zag; en ik zag de duivel, en dat hij daar de grondlegger van was.

En ik zag ook goud en zilver en zijde en scharlaken en getweernd fijn linnen, en allerlei kostbare kledij; en ik zag vele lichtekooien. En de engel sprak tot mij, zeggende: Zie, het goud en het zilver en de zijde en het scharlaken en het getweernd fijn linnen en de kostbare kledij en de lichtekooien zijn de begeerten van die grote en gruwelijke kerk.

Alhoewel sommige schrijvers onder de grote en verfoeilijke kerk de Katholieke of Protestantse kerk verstaan, zijn de verwijzingen in het Boek van Mormon metaforisch:”er zijn slechts twee kerken: de ene is de kerk van het Lam Gods, en de andere is de kerk van de duivel; daarom, wie niet tot de kerk van het Lam Gods behoort, behoort tot die grote kerk die de moeder der gruwelen is; en zij is de hoer der gehele aarde” (1 Nephi 14:10-11).

..

..

Om deze verzen beter te begrijpen zou men het woord ‘kerk’ kunnen lezen als ‘organisatie’ of als ‘koninkrijk’ zoals hieronder in  1 Nephi 22:23 wordt beschreven:

Want de tijd komt spoedig dat alle kerken (of organisaties) die zijn gesticht om gewin, en alle die zijn gesticht om macht over het vlees te verkrijgen, en zij die zijn gesticht om in trek te zijn in de ogen der wereld, en zij die de lusten van het vlees en de dingen der wereld najagen, en om allerlei ongerechtigheid te bedrijven, ja, kortom, allen die tot het koninkrijk van de duivel behoren, die zijn het die reden hebben om te vrezen en te beven en te sidderen; die zijn het die diep in het stof moeten worden gebracht; die zijn het die als stoppels moeten worden verteerd; en dit is naar de woorden van de profeet.

Deze schriftpassages worden verder verduidelijkt als we eens kijken naar de onderscheidelijke organisatie/zaken-modellen van bordelen: In sommige gevallen worden de prostituees gedwongen hun diensten te verlenen zonder de mogelijkheid te ontsnappen, en ontvangen zij slechts een deel (of niets) van het geld van de klant, heel typerend voor de tegenwoordige vrouwenhandel waar een groot percentage van de prostituees deel van uitmaken. In sommige gevallen worden zij verhandeld door hun bazen, en
in wezen gereduceerd tot slavinnen. In andere gevallen zijn prostituees werknemers die een laag basisloon ontvangen, aangevuld met een deel van wat de klant betaalt. Het is nog niet zo lang geleden dat legereenheden werden vergezeld door mobiele bordeeleenheden, vooral legereenheden die langdurig strijd leverden in het buitenland.

Wat ik hiermee duidelijk wil maken, is dat vrouwen of mannen die in prostitutie zijn beland meestal geen controle over hun leven meer hebben. Ze verloren meestal hun vrijheid, hun waardigheid en hun veiligheid; en dat is wat bedoeld wordt met de moeder
aller hoeren in het koninkrijk van de duivel die alle volken van de wereld in gevangenschap en slavernij houdt – het is een zakelijk bedrijf.

.

Conclusie – de nutteloosheid van het strijden tegen het Lam Gods

Er zijn slechts twee kerken. De ene is geweldloos en vertegenwoordigt het Lam Gods in de wereld. Ze zoekt geen rijkdom en wil niet geprezen worden, maar wil Christus in alles volgen – een heel kleine kerk dus. Haar leden zijn echter “gewapend met gerechtigheid en met de macht Gods”, d.w.z. ze zijn uitgerust met gerechtigheid (gezegend zijn degenen die hongeren en dorsten naar rechtvaardigheid) en met de macht van God: liefde. De wereld kent geen grotere macht dan liefde.

De andere kerk vertegenwoordigt het Koninkrijk van de duivel. Zij voert heerschappij over de gehele wereld en leidt haar onderdanen in gevangenschap door de macht van de duivel. Ze streeft naar rijkdom en ijdelheid, ze is de trots der wereld, verblindt de gedachten en verhardt de harten der mensenkinderen. Ze vergezelt legers en vloten, houdt haar gevangenen
onderdanig, en haar onderdanen hebben Christus ingewisseld voor zilver en goud. Ze is er op uit de heiligen af te slachten, hen te martelen en hen in slavernij te brengen. Ze is er verantwoordelijk voor eenvoudige en waardevolle dingen uit de Bijbel verwijderd te hebben.

Die eenvoudige en waardevolle dingen werden in het Boek van Mormon hersteld door de macht der bevrijding, en het evangelie van Jezus Christus vertegenwoordigt de basis van een groots en wonderbaarlijk werk dat de Heer onder de kinderen der mensen tot stand brengt, teneinde hen van vrede en eeuwig leven te overtuigen. Dit is het doel van het Boek van Mormon – vrede te verkondigen en al Gods kinderen uit te nodigen tot Christus te komen.

Oorlogen en geruchten van oorlogen zullen de heidense naties blijven achtervolgen; de volkeren die oppositie voeren tegen Gods plannen om Zion te vestigen en veel gerechtigheid tot stand te brengen. Vrede, Gerechtigheid en Liefde, vertegenwoordigen daarbij Gods wil; ze zijn het doel en de middelen.

.

peaceable followers forum